Misja "Wieluń City" zakończona sukcesem.

Czubek: To ja Czubek. Witam na blogu z pełnoprawnego miejsca. Dzieje się oj dzieje na tym świecie. Pewnie mało kogo już ruszają afery, notatki, teczki lub czasopisma. Choć nie powiem, ze swoją słabością do narzekania i krytykanctwa, ucięliśmy sobie w chwili zapomnienia z Nimrodem krótką wymianę zdań na temat obywatela C. jak również jego współpracowników, którzy to nagle nauczyli się mówić (albo ktoś ich szybko nauczył; swoją drogą też bym się nauczyła gdyby mi coś odpalono względnie mnie zaszantażowano ;/). Dzisiaj jednak postanowiłam napisać o tym co jest tak NAPRAWDĘ godne uwagi, czyli o moim wakacyjnym pobycie w Wieluniu. Otóż odwiedziłam to piękne miasto na zaproszenie mojej niezrównanej wrocławskiej współlokatorki Magdy P. (bez nazwisk, póki co :P). Dotarłam z przygodami, nie obyło się bez wyklinania rozkładów jazdy itd. Spędziłam naprawdę miłe kilka dni na świetnym domowym jedzonku z P. u boku, bujając się po mieście, ogródkach piwnych i nie tylko. Zaliczyłyśmy również wyjazd nad Zalew Sulejowski z bratem P. i jego znajomymi. Bilans : ok. 3,5 h (łącznie) na rowerach wodnych, ze 2 h siatkówki plażowej, bolące pośladki (przynajmniej mnie i P.), jak również obolały nadgarstek (to już ja). Ale generalnie wszyscy bawiliśmy się świetnie, jedynym minusem była moja chwila wahania i nie wrzucenie kolegi Michała do wody. Z tego to miejsca pozdro wielkie dla mojej Madzi, która pewnie się tu pojawi ;).

Co poza tym? Odkurzyłam swoje pudło i znowu zaczęłam grać, ze skutkiem średnim, ale za to wieeeelkim zapałem i radością. Obecnie męczę Oasis, bo to takie łatwe gitarowe piosenki, że nawet niektórzy z nas, którzy tak nie bardzo jeszcze sobie radzą z trudniejszymi, mogą się popisać ;) A ostatnio to nawet zaczęłam śpiewać w obecności dwóch osób (w tym jedna to ja), ale o tym może Nimrod. Chociaż nie, lepiej dla wszystkich żeby jednak milczał (to ja też obiecam że to był ostatni raz) :P Hm...może by jakiś morał albo złota myśl? Tak na zakończenie? Eee...nie, to następnym razem.