Friends will be friends

Czubek: Tym to pozornie banalnym tytułem rozpoczynam swoje leniwe, niedzielne wynurzenia. Zastanowiłam się ostatnio nad tym, co się dzieje w moim życiu i doszłam do wniosku, że coś jest nie tak. Strasznie się pomotałam, zamknęłam w swoich sprawach, otoczyłam gronem dosłownie kilku osób i z resztą straciłam dobry kontakt. Za miesiąc wracam do Wrocławia, od nowa wpadnę w totalny wir zajęć i znowu nie będę miała czasu na nic. Jakieś resztki wolnego czasu, jakie miałam, poświęcałam zwykle sobie, to raczej naturalne jest, dla innych praktycznie zostawało zero. To jest bez sensu. Bo studia się skończą, ten owczy pęd, mam nadzieję, razem z nimi, przynajmniej częściowo i pewnego pięknego dnia obudzę się jako 25-letni człowiek, z dwoma fakultetami, jakimiś tam perspektywami, ale SAM. Nie chcę, żeby moje życie wyglądało właśnie tak, podobnie jak, niestety, życie moich rodziców - praktycznie żadnych koleżeńskich kontaktów, tylko pracadompracadomitakdalej. Nie chcę się zatracić, pożytkować cały swój czas i energię na coś, co jest niewątpliwie ważne, ale nie jest wszystkim. Dlatego postanowiłam, że kolejny rok będzie wyglądał inaczej niż ten (zresztą sami zobaczycie :P). I w sumie to by była złota myśl, jaką Wam ostatnio obiecałam. Może mało to odkrywcze, może dla niektórych abstrakcyjne, ale dla mnie ważne. Zresztą, ci, którzy mnie znają pewnie wiedzą. Wracam do leniwej niedzieli.